Translate

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΠΟΤΕ


Έστεκε μαύρο
το φθινοπωρινό πρωινό
σαν μας επισκέφτηκε με λύσσα
το παγωμένο μαντάτο.
Ωραίος σαν νυμφίος,
αγέρωχος σαν άνεμος
στωικά μας αποχαιρέτησες
με το ανελέητο κύμα της νιότης σου.
Εκεί που όλα απαλαίνουν,
δροσίζει η βροχή τον πόνο
και η ομίχλη αγγίζει γαλήνια το στέρνο
θα κοιμάσαι δίχως αγωνίες και παράπονα.
Και κάτω από το πένθιμο ρούχο
της άμοιρης μάνας
δεν θα χτυπά πια
ο ακριβός χτύπος της καρδιάς σου.
(Στον ανιψιό 10/11/2017)